24 september

Vandaag voel ik me gelukkig weer een stuk beter. Eric begint zoals iedere ochtend voor het ontbijt met het wegvegen van alle creepy crawlies. Je wilt niet weten hoe groot de spinnen hier kunnen zijn. Voor de rest barst het iedere ochtend van kleine witte slakjes, sprinkhanen, kevers, mieren en we hadden een keer een schorpioentje. Het is vandaag marktdag in Isle. Een goeie dag om naar het zwembad te gaan. Het is er heerlijk rustig. Eric blijft nog wat lezen op het terras. Tegen lunchtijd komt hij met kip, brood, kaas en rosé. Niet verkeerd.

Het is warm. Het water ziet er heerlijk uit en Eric gaat het zwembad in en ik, niet-waterrat, ga ook. Lekker hoor. Later in de middag, als het wat drukker wordt, stappen we op en gaan naar Fontaine de Vaucluse. We kopen daar een leuke sprei voor over de bank. Ik vind hem nog leuker dan die van vorige week, die net onder mijn neus verkocht werd.

We hebben nog allerlei kazen, paté, olijven, kip en salade over en die eten we met een pain de campagne op het terras op. Wat een heerlijke dag!

Nel, we vinden het fijn dat jij en Doppie het zo gezellig hebben en dat ze zo goed naar je luistert.

De kleine rooie is geadopteerd door de dames van de receptie. Dus die gaat het wel redden hier.

25 september

Ik voel me weer kiplekker. Het is kwart voor twaalf als we wegrijden om een autotocht te gaan maken. De bedoeling is om via allerlei leuke plaatsen en terrassen de Gorges de Nesque te bekijken. Aangezien er in ons boekje stond dat je geen last van hoogtevrees moest hebben, kiezen we voor het rijden langs de bergkant. Het is 25 graden en onbewolkt, dus mooie uitzichten.

We rijden via Coustellet - Gordes - Apt - St. Saturnin les Apt - Sault de gorges in.

Gordes ligt er prachtig bij bovenop de berg en tegen de rots aan gebouwd. Een mooi autovrij plaatsje, maar wel erg toeristisch. De koffie stellen we dus nog maar even uit. Het is trouwens niet erg geschikt voor een rollator, Jan Briaire!

We drinken koffie in Apt op een terras, alwaar ze 'I'm dreaming of a white Christmas' draaien. Franse humor?

De stad is gezellig, zeer Frans, niet toeristisch, met een hoog Voskuilgehalte. Op een aantal punten zijn we het met hem eens. Soms roepen we: 'errug Voskuil!'. Tegen de tijd dat wij de stad verlaten, gaan de winkels weer open. Niet dat het erg is, want ik was toch niet van plan iets te kopen. Het is inmiddels 28 graden buiten en heerlijk koel in de auto. Op een gegeven moment gaat het alsmaar omhoog tussen de steeneiken. Ons komt een oude eend tegemoet. Je ziet nog net z'n achterkant op de foto. Af en toe hebben we een prachtig uitzicht op de Mont Ventoux. We passeren veel lavendelplantages. Als die bloeien moet het nog mooier zijn! Nu is alles geoogst. De gorges zijn ruig en indrukwekkend. En het is goed om aan de bergkant te rijden! Onderweg zien we veel wielrenners. Bocht na bocht steeds prachtige uitzichten. Als we uit de gorges komen, wordt het hoog tijd voor een bier en citron pressé in Viller sur Auzon. Eric besluit om vanaf hier onze navigatiemevrouw, Mientje, maar eens een keer te volgen. Ze stuurt ons de meest vreemde weggetjes op, steeds smaller en steniger, de bergen in. We doen nog een keer een soort van gorges. Hellup! Waar zijn we? Wat een troela, die Mientje!

We moeten helemaal terug, want de route loopt verder dood op een proprieté privé(!) en bovenop de berg. Met gezond verstand komen we uiteindelijk terug op de weg naar St. Didier, waar we weer op bekend terrein komen. Ja, zo kom je nog eens ergens en zo zie je nog eens wat. De moraal van dit verhaal: ga niet met Mientje in zee als je in de bergen zit.

Vanavond hopen we te eten in Fontaine de Vaucluse bij Hostellerie de Château.